Slug, bir URL'in okunabilir kuyruğudur ve sayfa yayımlandıktan sonra değiştirmesi pahalıdır. Çoğu üretici bütün dilleri tek bir tablodan geçirir ve Almanca ile Türkçe'yi birbirinin tersi yönde sessizce yanlış yazar. Bu araç, karar vermeden önce metnin hangi dilde olduğunu sorar.

Nasıl kullanılır

1. 1 Başlıklarınızı satır başına bir tane olacak şekilde yapıştırın.
2. 2 Metnin yazıldığı dili, ayırıcıyı ve uzunluğu seçin.
3. 3 Slug'ları okuyun ve hepsini tek seferde kopyalayın.

Aynı harf, iki farklı cevap

Almanca, aksan kullanılamadığında umlaut'u açık yazar; böylece Müller mueller olur ve okuyan adı tanır. Türkçe bunu yapmaz: ü sadece u'dur ve mueller yazım hatası gibi görünür. Yani aynı girdinin iki doğru cevabı vardır ve hangisi olduğunu yalnızca dil söyler.

İşin çoğunu tek bir kural hallediyor

Unicode, aksanlı bir harfi taban harf ile ayrı bir işarete bölebilir; böylece é, ñ ve č tek bir temizlemeyle tabanlarına iner. Bu, bir arama tablosu olmadan yüzlerce karakteri kapsar. Dile özel tablonun geriye kalan işi, yalnızca bu kuralın erişemediği birkaç harfi adlandırmaktır — örneğin Türkçe'nin noktasız ı'sı kendi başına bir harftir ve hiç ayrışmaz.

Çince, Japonca ve Korece'ye neden dokunulmuyor

Bu yazıları latinize etmek karakter eşlemesi değil, sözlük işidir: aynı karakter, içinde bulunduğu kelimeye göre farklı okunur ve tarayıcının sözlüğü yoktur. Araç bir okuyuş uydurmak yerine ya karakterleri olduğu gibi bırakır — modern tarayıcılar ve arama motorları bunları URL içinde sorunsuz taşır — ya da düşürdüğünü size söyler.

Uzunluk, dolgu kelimeleri ve slug'ı sonradan değiştirmek

Uzunluk sınırında kesme burada kelime sınırında yapılır; slug asla kelimenin ortasında bitmez. Artikelleri ve edatları atmak size bırakılmıştır, çünkü neyin dolgu sayıldığı dile ve bazen cümleye bağlıdır. Dikkatle karar verilmesi gereken tek şey slug'ın kendisidir: sonradan değiştirmek, bir yönlendirme eklemediğiniz sürece o sayfaya işaret eden bütün bağlantıları kırar.