YAML’de süslü parantez yoktur: yapıyı girinti taşır. Bu onu okunaklı kılar ama kırılgan da yapar — kaçak bir boşluk, anahtarı yanlış ebeveynin altına düşürür. Bu araç belgeyi tek bir girinti genişliğine çeker, nerede bozulduğunu söyler ve belgenin gerçekte nasıl okunduğunu gösterir.

Nasıl kullanılır

1. 1 YAML’inizi kutuya yapıştırın ve girinti genişliğini seçin — yaygın tercih iki boşluktur.
2. 2 Girintiyi düzeltmek için Biçimlendir’e, tek bir karakteri değiştirmeden denetlemek için Doğrula’ya basın.
3. 3 Bir değerin kastettiğiniz gibi okunduğundan emin değil misiniz? JSON’a çevir’e basıp bakın.

Sekme girinti sayılmaz

YAML belirtimi girintide sekme karakterini yasaklar ve çoğu ayrıştırıcı dosyayı doğrudan reddeder. Verdikleri hata genelde işe yaramaz, çünkü suçladıkları satır çoğu zaman asıl sorunun bir sonrasıdır. Bu araç sekmenin bulunduğu satırı söyler.

Yorumlarınız kalır

Birçok biçimlendirici belgeyi bir ağaca ayrıştırıp yeniden basar. Derli topludur ve yazdığınız her yorumu siler — bir docker-compose ya da CI hattı için kullanılamaz. Bu araç yalnızca baştaki boşluğu yeniden yazar; yorumlar, anahtar sırası ve tırnak biçimi bıraktığınız gibi kalır.

“NO” neden false oldu

YAML 1.1’de tırnaksız yazılan yes, no, on ve off birer boolean’dı. Norveç’in kodu NO olan bir ülke listesi bu yüzden false olarak yükleniyordu — adı olacak kadar ünlü bir hata. YAML 1.2 bu kuralı kaldırdı; bu araç 1.2’yi izler: yalnızca true, false ve null anahtar sözcüktür. Boolean istiyorsanız true ya da false yazın; metni istiyorsanız zaten elinizde.

Çapalar, takma adlar ve blok skalerler

Çapa (&ad) bir düğümü işaretler, takma ad (*ad) onu sonradan yeniden kullanır — tekrarlayan servis tanımlarında işe yarar. Blok skalerler (| ve >) çok satırlı metin taşır: dikey çizgi satır sonlarınızı korur, açılı parantez onları boşluğa katlar. Üçü de burada anlaşılır ve blok skalerin içindeki girinti biçim değil VERİ olarak işlenir.